Obbe Meints Visser en verder (1)

Van sommige families kun je nauwelijks bijzonderheden in de archieven vinden, andere families lijken daarin te grossieren. Dat laatste lijkt het geval te zijn bij het nageslacht van Obbe Meints Visser (1761-1819) uit Veendam. Obbe trouwde daar in 1791 met zijn nicht Sophia Swerus (1771-1813). Sophia Swerus zou eigenlijk Sophia Assuerus moeten heten maar de Groningers korten alles zoveel mogelijk af, dus Assuerus werd Swerus. Obbe en Sophia kregen voor zover ik heb kunnen nagaan tien kinderen, allen geboren in Veendam tussen 1792 en 1813.

Obbe Meints Visser was scheepskapitein. Zijn vrouw staat echter als “landbouwersche” te boek en in 1805 werd er door het gerecht van het Oldambt onderzoek gedaan betreffende diefstal van turf uit het veen van Obbe in Veendam. Men was dus op meerdere fronten actief. In februari 1796 stond Obbe als vervanger op de lijst van kiezers die een representant voor de nationale conventie van de Bataafse republiek mochten kiezen voor de Veenkoloniën, afdeling Veendam.

Nadat Obbe in 1813 nog de geboorte van zijn zoon Jacob had aangegeven en nadat zijn vrouw vijf maanden later was overleden verdween hij van de radar. Dat blijkt uit gegevens in de trouwakte van zoon Meint in 1819. Daarin staat vermeld dat Obbe (in 1819) al zes jaar absent was. Obbe kon dus ook geen toestemming geven voor het huwelijk.  In juli 1814 werd Obbe nog vermeld als eigenaar van het schip “Vrouw Sophia” in Veendam. Dat was zo ongeveer het laatste wat van Obbe in de Nederlandse archieven te vinden is.

Obbe Meints Visser 6 jaar absent

Obbe Meints Visser 6 jaar absent

Later kwam er toch bericht over zijn verblijfplaats. In 1823 trouwden zoon Swerus en dochter Janna. Uit aktes opgemaakt rondom die beide huwelijken blijkt dat Obbe Meints Visser op 11 februari 1819 in het Oost-Pruisische Memel was overleden en daar op 14 februari op het “Reformierte Kirchhof” werd begraven. Klik hier voor meer informatie over deze kerk.

Obbe Meints Visser overleden Memel

Obbe Meints Visser overleden Memel

Memel heet nu Klaipéda en ligt door geschuif met grenzen in, tussen en na WOI & II nu in Litouwen. Uit (toen nog) Duitsland kwam zijn overlijdensbericht en er stond tevens in aangegeven dat Obbe zes kinderen naliet. Hoe men dat in Memel wist is niet duidelijk, Obbe heeft daar waarschijnlijk wel iets over losgelaten. Het is echter ook niet zeker dat hij in Memel woonde, als scheepskapitein kon hij zonder vaste woon- of verblijfplaats zijn. Obbe was overleden aan “narvenfieber”, zenuwkoorts (typhus of dysenterie). Omdat Sophia al in 1813 overleed en Obbe vanaf datzelfde jaar absent was bleven de kinderen in 1813 alleen achter.

De oudste zoon Meint Obbes Visser (1792-1829) vertrok naar Amsterdam waar hij in 1819 trouwde met Willempje Musegaars. Meint was volgens de trouwakte zeeman. Hij sneuvelde op 20 maart 1829 op het eiland Banka (Bangka) in Oost-Indië en was op dat moment tweede stuurman bij de koloniale marine.

overlijden Mein Obbes Visser

overlijden Mein Obbes Visser

Volgens een memorie van successie in Groningen was Meint overleden op 7 maart 1829. Zijn erfgenamen waren in gebreke gebleven opgave van de nalatenschap te doen. In de ambtshalve opgemaakte memorie werd alleen een zuster, de vrouw van Jan van Oost, als één van de erfgenamen genoemd. Het was de belastingheren in Groningen kennelijk ontgaan dat Meint was getrouwd en ook nog een zoon had. Deze zoon met de voor noordelingen wat vreemd klinkende naam Obbes Meint Visser was in 1821 in Amsterdam geboren. Een teken dat men in Amsterdam niet erg goed raad wist met patroniemen. Zijn leven lang werd hij steeds vermeld als Obbes Meint Visser en hij had zelf ook een zoon met de voornamen Obbes Meint (geb. 1859). Weduwe Willempje Musegaars hertrouwde in 1835 in Amsterdam met de kaarsenmaker Rikent Vedder.

overlijden Willempje Musegaars

overlijden Willempje Musegaars

Obbes Meint Visser (geb. 1821), zoon van Meint en Willempje, was ook kaarsenmaker en later winkelier en trouwde twee keer in Amsterdam. Uit zijn eerste huwelijk met Anna Catharina Groenewoudt werd onder anderen in 1855 in Amsterdam een zoon Rikent Willem Visser geboren. Rikent Willem was vernoemd naar zijn stiefopa Rikent Vedder en zijn oma Willempje Musegaars. Rikent Willem nam in 1883 de zuivelhandel van zijn vader over.

overdracht firma O.M. Visser en zoon

overdracht firma O.M. Visser en zoon

Rikent Willem Visser trouwde twee keer. Zijn tweede vrouw was Eilke Venema (1864-1944) met wie hij in 1908 in Amsterdam trouwde. Eilke was een dochter van de schoolmeester van Enumatil Jan Venema en diens echtgenote Doortje Kooij. Eilke had al het een en ander meegemaakt in haar leven. Ze was eerder getrouwd (in 1885 in Leek) met dominee Johan Barger (1853-1909). Deze dominee was geboren in Amsterdam en had gestudeerd in Utrecht. In 1880 werd hij Hervormd predikant in Goudswaard. Door omstandigheden legde hij zijn bediening in 1882 neer, maar in 1883 stond hij weer op de kansel in Lettelbert / Enumatil als hulpprediker en een poos later als predikant. In 1885 vertrok hij naar Garnwerd en vandaar in 1888 naar Harlingen.

In 1894 vermoorde dominee Johan Barger in Harlingen een jonge naaister die zijn vrouw Eilke Venema hielp. Johan Barger werd daarvoor tot een levenslange gevangenisstraf veroordeeld en hij overleed in 1909 in de Leeuwarder strafgevangenis. Johan Barger werd bekend als “de blikken dominee” en aan hem hebben we het “Tarara boemdiee, de blikken dominee” etc. te “danken”.

Maar ook over sommige van de andere kinderen van Obbe Meints Visser en Sophia Swerus zijn nog genoeg bijzonderheden te vertellen. Daarover meer in een volgend blog, klik hier.

, , , , , , , , , , , , , , , , ,

%d bloggers op de volgende wijze: